Η Παγκόσμια Ημέρα Επισιτισμού (16 Οκτωβρίου) και η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας (17 Οκτωβρίου), δίνουν την ευκαιρία για την ανάδειξη δύο σημαντικών προβλημάτων που επηρεάζουν τη ζωή και την ευημερία των παιδιών.

Ο υποσιτισμός και η φτώχεια είναι φαινόμενα αλληλένδετα και οι προσπάθειες μείωσης του παιδικού υποσιτισμού στον κόσμο καταπολεμά ταυτόχρονα τη φτώχεια. Οι ρίζες του υποσιτισμού βρίσκονται στη φτώχεια, την έλλειψη εκπαίδευσης και τις ανισότητες και χρειάζεται κάτι περισσότερο από την απλή παροχή τροφίμων για να καταπολεμηθεί. Τα στοιχεία είναι αδιάψευστα:

Ο υποσιτισμός συντελεί σε περισσότερους από το ένα τρίτο όλων των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών. Πάνω από το ένα τρίτο των παιδιών που πεθαίνουν από πνευμονία, διάρροια και άλλες ασθένειες θα μπορούσαν να είχαν επιβιώσει αν δεν ήταν υποσιτισμένα.
Περίπου το 40% των παιδιών στον αναπτυσσόμενο κόσμο – πάνω από μισό δισεκατομμύριο παιδιά – αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα.
Τα παιδιά που επιβιώνουν από υποσιτισμό συχνά έχουν ασθενή υγεία σε όλη τη ζωή τους και μειωμένες νοητικές ικανότητες που περιορίζουν τη δυνατότητά τους να πάνε σχολείο και να κερδίσουν όταν μεγαλώσουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Έτσι παγιδεύονται σε ένα φαύλο κύκλο ασθενικής υγείας και φτώχειας από γενιά σε γενιά.
Στην πρόσφατη μεγάλη επισιτιστική κρίση στο Κέρας της Αφρικής η UNICEF έσωσε χιλιάδες ζωές παρέχοντας επείγουσα θεραπευτική διατροφή σε περισσότερα από 1.000 επισιτιστικά κέντρα που δημιούργησε.

Η εξάλειψη της ακραίας φτώχειας και πείνας αποτελούν κορυφαία παγκόσμια προτεραιότητα.
Ο Πρώτος Αναπτυξιακός Στόχος της Χιλιετίας απαιτεί:

Μείωση στο μισό, μεταξύ 1990 και 2015, του ποσοστού των ανθρώπων των οποίων το εισόδημα είναι μικρότερο από ένα δολάριο την ημέρα.
Πλήρη παραγωγική απασχόληση και αξιοπρεπή εργασία για όλους, συμπεριλαμβανόμενων των γυναικών και των νέων.
Μείωση στο μισό, μεταξύ 1990 και 2015, του ποσοστού των ανθρώπων που υποφέρουν από πείνα.
Στην Ελλάδα, πρόσφατη έκθεση της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF, έδειξε ότι περισσότερα από 439.000 παιδιά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Επίσης το 37,1% και το 18,4% των φτωχών παιδιών, διαβιούν σε νοικοκυριά που δηλώνουν αντίστοιχα αδυναμία ικανοποιητικής θέρμανσης και ελλείψεις βασικών ανέσεων στο νοικοκυριό.

Η UNICEF Ελλάδος προτείνει στοχευμένες πολιτικές για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας όπως:

Συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, με διευκόλυνση των εργαζομένων μητέρων από τις επιχειρήσεις, ευρύτερες υπηρεσίες φύλαξης των παιδιών, ελαστικότητα ωραρίου κ.α.
Ένταξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού στις δημόσιες πολιτικές (mainstreaming).
Συσχέτιση της παιδικής φτώχειας με τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Παροχές σε είδος (δωρεάν γεύματα στα σχολεία, σχολικές φόρμες και σχολικά είδη πρώτης ανάγκης).
Μετάβαση από την ιδρυματική φροντίδα στο θεσμό της αναδοχής.
Στοχευμένες πολιτικές για τις κοινωνικές μεταβιβάσεις ώστε να μειώνουν την παιδική φτώχεια.
Εισαγωγή κωδικού στον προϋπολογισμό του κράτους και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την παιδική ηλικία.

Περισσότερα στοιχεία για την παιδική φτώχεια στην Ελλάδα θα βρείτε στο http://www.unicef.gr/news/2012/dt1012.php και για τη φτώχεια και πείνα στον κόσμο στο http://www.unicef.gr/pdfs/poverty_and_hunger.pdf

Love,

20121016-103400.jpg

Source: http://www.unicef.gr

20121016-103712.jpg

Advertisements